-
Ιαματικός Τουρισμός 12 Μηνών:Πολιτική Ανάγνωση, Ευρωπαϊκές Πρακτικές, Ελληνικές ΠροοπτικέςΠαίρνοντας αφορμή από άρθρο του Γιώργου Πετρίδη που δημοσιεύτηκε στο «ΠρώτοΘέμα» της Κυριακής 21ης Δεκεμβρίου με τίτλο «Σαντορίνη … ευκαιρία για τουρισμό 12μηνών» έχουμε να επισημάνουμε τα παρακάτω:Το άρθρο για τον «κρυφό» ιαματικό τουρισμό 12 μηνών αναδεικνύει τα δυνατά σημεία του,όπως τη σημασία των θερμών πηγών για την τοπική οικονομία και την υγεία τωνεπισκεπτών, την αξία της επιστημονικής παρακολούθησης και της σωστής διαχείρισης,καθώς και την ανάγκη κρατικής στήριξης και συνεργασίας με ερευνητικά κέντρα. Η πρότασηγια χρήση μοντέλων προσομοίωσης και στατιστικών αναλύσεων προσδίδει επιστημονικόβάρος στις προτεινόμενες πρακτικές.Ωστόσο, το άρθρο χαρακτηρίζεται από καίρια αξιωματική αστοχία. Το άρθρο του ΓιώργουΠετρίδη για τον ιαματικό πλούτο της Σαντορίνης εντάσσεται σε ένα γνώριμο αφήγημα«αναπτυξιακής επιτυχίας», το οποίο όμως αποκρύπτει κρίσιμες πολιτικές και κοινωνικέςαντιφάσεις. Η μονομερής εστίαση σε έναν ήδη υπερκορεσμένο και οικονομικά προνομιούχοπροορισμό αποκαλύπτει όχι μόνο έλλειμμα στρατηγικού σχεδιασμού, αλλά και ιδεολογικήπροσήλωση σε ένα αναπτυξιακό μοντέλο που προάγει τις ανισότητες.Στην Ελλάδα υπάρχουν από τη δεκαετία του 1920 καταγεγραμμένες 750 θερμές πηγές, εκτων οποίων περίπου 100 έχουν σήμερα αναγνωρισμένες από το Υπουργείο Υγείαςθεραπευτικές ιδιότητες . Η μονομερής εστίαση στη Σαντορίνη είναι προβληματική, καθώςτα ζητήματα εκεί δεν αντικατοπτρίζουν τις ανάγκες της πλειονότητας των Ελλήνων. ΗΣαντορίνη δεν αποτελεί απλώς έναν δημοφιλή προορισμό· αποτελεί μια ακραία οικονομικήεξαίρεση. Το κατά κεφαλήν ΑΕΠ της εκτιμάται ότι είναι περίπου 22 φορές υψηλότερο απότον μέσο όρο της Ελλάδας και περίπου 7 φορές υψηλότερο από τον μέσο όρο της Γαλλίας !Το να παρουσιάζεται η περίπτωση της Σαντορίνης ως υπόδειγμα ή κεντρικό πεδίοπροβληματισμού για τον ιαματικό τουρισμό αγνοεί επιδεικτικά την κοινωνική καιοικονομική πραγματικότητα της μεγάλης πλειονότητας των ελληνικών περιφερειών.Δεκάδες περιοχές της χώρας, συχνά μειονεκτικές, απομακρυσμένες ή πληθυσμιακάφθίνουσες, διαθέτουν ιαματικούς φυσικούς πόρους που παραμένουν αναξιοποίητοι ήυποαξιοποιημένοι. Εκεί ακριβώς θα έπρεπε να εστιάζει μια σοβαρή δημόσια πολιτική: στηνίση προσβασιμότητα, στις ίδιες ευκαιρίες ανάπτυξης και στη στήριξη της περιφέρειας, όχιστην περαιτέρω υπερπροβολή ήδη υπερκορεσμένων και υπερευνοημένων προορισμών.Η σύγκριση με άλλες ευρωπαϊκές χώρεςΗ σύγκριση με άλλες ευρωπαϊκές χώρες είναι αποκαλυπτική και δυσάρεστη. Η Γαλλία, ηΓερμανία, η Ιταλία και η Πολωνία, αλλά ακόμη και γειτονικές χώρες όπως η Ρουμανία και ηΤουρκία, έχουν αναπτύξει εδώ και δεκαετίες ολοκληρωμένα συστήματα ιαματικήςλουτροθεραπείας. Εκεί ο ιαματισμός εντάσσεται στον πυρήνα των πολιτικών δημόσιαςυγείας, κοινωνικής ασφάλισης, πρόληψης και περιφερειακής ανάπτυξης. Και, κυρίως,διαθέτει συλλογική εκπροσώπηση και ισχυρό λόμπι υπεράσπισης.Από τη μονομέρεια στη συλλογική ευθύνη -